“In 1977, ik was toen 19 jaar, studeerde ik af als bouwkundig tekenaar. Een job vinden in de bouwsector was toen niet evident. Ik woonde alleen met mijn moeder en moest werken. Ik ben dan spontaan gaan solliciteren bij de Colruyt-winkel in Edingen. Ik dacht, da’s tof en dichtbij: koekjes in de winkel zetten, rekken bijvullen ... Ik was meteen aangenomen. Na 6 maand sprak de groepschef me aan: “We zijn heel tevreden over je en plaatsen je daarom over naar Boxer.”

“Een dik telefoonboek vol artikelnummers uit het hoofd leren!”

“Boxer? Dat waren kleine, lokale winkeltjes van Colruyt Group, eigenlijk de voorloper van de huidige OKay-winkels. Ik startte in Sint-Genesius-Rode. Er was wel één groot verschil: bij Colruyt waren er ponskaarten. Bij Boxer had ieder artikel een artikelnummer, en dat moesten we uit het hoofd leren. Een heel telefoonboek vol! Aan de kassa moest ik per artikel het artikelnummer ingeven zodat we de rekening van de klant konden maken. Een bak Stella Artois was 646, een bak Jupiler 671 … Dat zit er nog altijd in. (lacht)” 

“3 maart 1983 was een keerpunt: de overval van de Bende van Nijvel”

“Ik bleef 6 jaar bij Boxer, tot de beruchte Bende van Nijvel op 3 maart 1983 in Halle toesloeg. Ik herinner me dat zo goed omdat ik die gerant van de Colruyt-winkel wekelijks een dag verving zodat hij zijn rustdag kon nemen. Elke dinsdag werkte ik in zijn winkel. En ja … op donderdag 3 maart is hij spijtig genoeg doodgeschoten. Vanaf dan durfde ik ’s avonds niet meer alleen in de winkel staan. De groepschef heeft er voor gezorgd dat ik enkele maanden later in Halle aan de slag kon, helemaal in de begindagen van non-food bij Colruyt Group. Ik heb daar 7 jaar gewerkt, van 1984 tot 1991, waarvan 5 jaar als verantwoordelijke non-food.”

“Van de winkel naar kantoor: de droom om ‘binnen’ te geraken”

“Mijn droom was altijd om ‘binnen’ te geraken, ik bedoel daarmee: op een bureau werken. Ik heb altijd graag in de winkel gestaan en praatte graag met de klanten. Maar ik wilde toch in een kantooromgeving aan de slag. Dat zei ik ook tegen Jef Colruyt, onze huidige CEO. Hij was toen mijn chef binnen non-food. Hij hielp me vaak in aanloop naar Sinterklaas of Pasen. “Er gaat een plaats vrijkomen op het secretariaat”, liet hij op een dag vallen. Ik solliciteerde en had een gesprek met de chef. Als test moest ik een telefoon opnemen om een probleem van een klant op te lossen. En dat is blijkbaar goed verlopen want ik was meteen aangenomen.”

“Van de winkel naar kantoor: de droom om ‘binnen’ te geraken”

“Mijn droom was altijd om ‘binnen’ te geraken, ik bedoel daarmee: op een bureau werken. Ik heb altijd graag in de winkel gestaan en praatte graag met de klanten. Maar ik wilde toch in een kantooromgeving aan de slag. Dat zei ik ook tegen Jef Colruyt, onze huidige CEO. Hij was toen mijn chef binnen non-food. Hij hielp me vaak in aanloop naar Sinterklaas of Pasen. “Er gaat een plaats vrijkomen op het secretariaat” liet hij op een dag vallen. Ik solliciteerde en had een gesprek met de chef. Als test moest ik een telefoon opnemen om een probleem van een klant op te lossen. En dat is blijkbaar goed verlopen want ik was meteen aangenomen.”

“15 jaar verantwoordelijk voor herstellingen”

“Zo was ik 15 jaar verantwoordelijk voor herstellingen: als een klant bij Colruyt in de winkel iets binnenbracht om te herstellen, bracht de non-food-verantwoordelijke mij op de hoogte. Ik moest ervoor zorgen dat het beschadigde artikel naar de leverancier werd gestuurd. Ik nam dan contact op met de leverancier om te horen of die bestelling al klaar was en om er een beetje vaart achter te zetten. Later stuurde ik een brief aan de klant waarin stond dat ze hun artikel terug mochten ophalen met garantie. Dat was 15 jaar lang mijn taak, tot 2 januari 2006.”

“Altijd voor DATS 24-klanten gewerkt alsof het voor mezelf was!”

“Twee van mijn beste vrienden werkten allebei bij DATS 24. Toen zij over DATS 24 vertelden, dacht ik: dat zou nog eens iets voor mij zijn. Ik stelde me kandidaat en werd ook hier meteen aangenomen. Ik startte op 2 januari 2006. En ik moet zeggen: ik heb mijn werk altijd graag gedaan, tot op de dag van vandaag. Ik verplaats me graag in de klant. Ik heb ook graag dat ik geholpen word. Ik kan niet zomaar iemand afschepen en zeggen: "trek uw plan".

“De mooie momenten? Iedere dag is bij mij altijd een topdag geweest. Moest ik mijn loopbaan mogen overdoen, ik zou exact dezelfde keuzes maken. Er is nooit een haar op mijn hoofd geweest dat eraan dacht ergens anders te werken. Ik wens mijn collega’s toe dat ze voortdoen zoals ze bezig zijn. We proberen dag in dag uit zo klantvriendelijk mogelijk te zijn. Die weg moeten we verderzetten want daarin onderscheiden we ons van de rest.”